malam ni sy bace buku adiah dr kwn sy sempena besday sy...hihi...sonok nye dpt buku...daripada buku ni lh kite dpt macam2 ilmu..cgt sonok bile dpt bace buku nak2 lagi buku2 motivasi..jarangkn kite jumpe buku yg merapu serta penuh ngn fitnah...paling kurang pon buku yg mmberi kite hiburan..dan adiah yg paling baik ade buku kerane ilmu yg kite dpt daripada buku ni kite blh gune sepanjang idup kite kn..disamping tu kite blh bagi kwn2 kite pnjm koleksi buku2 yg kite ade..hah! kn da blh share ilmu yg ade ngn org disekeliling kite kn...hihi
sy ade terbace satu tajuk ni..tajuk nye ialah BELAJAR HARI INI UNTUK ESOK..
sape kate bljr ni senang?? kadang2 sy pon rase bljr ni ssh,menyampah lh dan macam2 ag..bese lh kn..sesetengah org ade yg fikir cm tu..tp kn..mne blh kite menyampah mse bljr sbb nnt kite x blh perform bagus dalam pelajaran..kene rase syok..bila syok bljr kite x kn rase pnt dan timbul rase mls..
hah!? mcm mne nk syok bljr?? kite kne besarkn matlamat kite..kalau matlamat kite kecik mst ssh kn nk berjaye..mse skrg ni mst sakit kn nk abeskn pelajaran tp bile da berjaye kite akn rase manis nye kejayaan tu bile kte capai...dan yg paling bez skali mak ayah kite apy tgk kite berjaye..da blh da nk adiah kn kejayaan kite kat dorg kn..
orang yg panjat gunung pon die kena matlamatkan supaye smpi ke puncak gunung..kalau die x matlamat kn mst die cpt give up..bile pnt sikit je terus fed up..die rase cukuplah stkt kaki gunung...tapi bagi org yang matlamatnye besar die mst usaha kn supaye smpi ke puncak gunung..sakit mcm mane skali pon die ttap usahakan supaye die smpi ke puncak...
macam tu jgak lah bile bljr..kalau xde matlamat besar..xde cita2 besar..bljr sikit je mudah bosan,mudah mengantuk...cikgu tegur je nk merajuk..gagal sikit je dah hlng semangat..
kite tgk semut...walaupun die kecik..die blh bina busut yang saiz nye besar lagi dari saiz die..percaye x?? xpercaye tanye semut..walaupun die kecik die ade matlamat dan x pernah malas..
percaya atau tidak..makhluk yang paling malas dan banyak memberi alasan adelh manusia...lebah x pernah memberi alasan dan malas...burung x pernah bosan sehingga sarang yang dibuat blh menjadi tempat tinggalnye...selagi x jd selagi tu lh die x berhenti..kite pula???
matlamat besar..kesakitan akan hilang dan akhirnye kite akan cemerlang....
sekian... ^_^
